Dag 12, Tempeldag in Mandalay

Het begrip vrij is ruim. Vandaag is er geen vast programma dus ieder kan doen wat hij wil. 
Vanmorgen na het ontbijt om
7.00 uur eerst maar eens een soort programma gemaakt. Toen een taxi geregeld bij de receptie. Het bleek het handigst om een taxi voor de hele dag te nemen. Kosten: 25 euro. 
Al bij vertrek vertelde de chauffeur ons dat het een vrije dag was voor veel boeddhisten omdat de maan in een bepaalde stand stond. Een bezoek aan een luxe warenhuis en de markt werd daardoor geschrapt. Als eerste lieten we ons naar de top van Mandalay Hill brengen. Meteen al hadden we de aandacht van veel mensen. Een boeddhistische non wilde met ons op de foto. 

Later merkten we dat mensen stiekem foto's van ons namen of ons openlijk vroegen met ons op de foto te mogen. Veel toeristen zijn ze nog niet gewend. Op deze manier kom je gemakkelijk met mensen in contact. Vooral de jongeren spreken Engels wat het contact gemakkelijk maakt. We hebben ons boven op de toren goed vermaakt en genoten van het mooie uitzicht. Te voet de 700 treden afgegaan. Daarna werden we naar een houten pagode (de namen zal ik jullie besparen) gebracht, prachtig was het daar. 
Daarna overgestoken naar een heel ander soort pagode. Tussendoor "flink" geshopt, zeker voor ons doen. Na nog een pagode werd het steeds heter, vooral onder de voeten. Je moet nl alle pagodes met blote voeten betreden.
Dus tijd voor een lokale lunch. 
De chauffeur stelde voor om, voordat we naar de volgende pagode zouden gaan, we eerst naar de bladgoud makers zouden gaan. Goed idee want je kunt weer goud plakken bij de volgende pagode. 
We kregen echt medelijden met de makers want ze moesten echt lang op het goud slaan.
Daarna naar de Mahumuni pagode. Het was er warm en gezellig druk. Er waren ook veel leuke kraampjes. Na dit bezoek waren we gesloopt door de hitte en lieten we ons terug brengen. Zo konden we toch nog even het zwembad in duiken. Daarna een zalige douche en op zoek naar lokaal eten. De hitte heeft ons vandaag aardig gesloopt dat merken we als we gaan lopen. De fut is eruit. 

Gelukkig vinden we iets langs de weg waar veel mensen zitten. We krijgen zalige noedels en we nemen er allebei een blikje fris. Als Jan moet afrekenen denkt hij dat er een fout is gemaakt. Hij moet nl 1euro afrekenen. Echt geen fout!
We lopen terug naar ons hotel en omdat we buiten opgegeten worden door de muggen snel naar binnen en op tijd slapen. Komende 2 dagen gaan we fietsen, totaal 50 km, maar dat verhaal komt later.

Verstuurd vanaf mijn iPhone

Dag 11, naar Mandalay

Vanmiddag om 13.00 uur vertrekken we naar Mandalay maar vanmorgen is even vrij. Omdat we vroeg wakker zijn besluiten we op tijd op te staan om zo een lange ochtend te hebben. Om 7.00 uur zitten we aan het ontbijt met onze jarige groepsgenoot Frank. We besluiten om met z'n drietjes naar de stad/markt te gaan.
Het is even lopen, zoeken en vragen maar toen waren we dan ook in het centrum. Vlak bij het hotel kwamen we al 3 vrouwelijke kindermonniken tegen. Ze zaten ons goed te bekijken en toen we geld in hun bedelnap deden zaten ze samen te giechelen.
Eenmaal in de stad waren er veel monniken aan het bedelen. Omdat ze super vrolijk ons dag zeiden kochten we een pak verpakte koekjes om
uit te delen. Dat leverde nog meer leuke ontmoetingen op. We waren vroeg op de markt, de meeste mensen waren nog aan het opbouwen. Aan alle kanten werden we bekeken, begroet en toe gelachen. Als ik iemand vroeg of ik een foto mocht maken wilden ze allemaal of moest ik van het baby'tje een foto maken. 

Ook al de uitgestalde producten "vroegen" om gefotografeerd te worden. Hilarisch was de ontmoeting met een groep verpleegkundigen die mondkapjes uitdeelden om aandacht te vragen voor het voorkomen van de H1N1 griep. Ik zou met ze op de foto met mondkapjes maar deed het verkeerd om voor. Toen we ook op de foto onder het spandoek gingen werd de hoofdzuster naar voren geschoven en kwam een groot deel van het team erbij. 
Omdat we om 13.00 uur zouden vertrekken naar Mandalay en we voor die tijd nog wilden lunchen liepen we terug en aten onderweg een zalige Noedelsoep. Keurig op tijd waren we bij het hotel terug zodat  we nog tijd hadden voor een kopje koffie en een telefoontje met Walter, die jarig is vandaag. Bij ons was het 12.15 uur dus in Nederland 7.45 uur. 
Om 13.00 uur de taxi's in voor 1,5 uur (werd 2 uur) voor een hete en erg stoffige rit. Bij aankomst stond de taart voor Frank en ons klaar dus even genieten en zingen. 

Het hotel bleek een zwembad te hebben en omdat het 33 graden was gaven we onszelf een middagje "vrij". Dat idee hadden meer mensen van de groep dus gezellig bij het zwembad.

'S avonds met de groep gezamenlijk uit eten om Frank zijn verjaardag te vieren. Het zou een stukje lopen zijn maar het bleek toch iets verder. Vooral langs de drukke stoffige straten leek het lang. 
Het Thaise eten was zalig. Daarna nog een terugtocht en daarna lekker slapen.

Dag 10, treinreis naar Pyion oo lwin via het goteik viaduct

Vanmorgen eerst nog een lekker ontbijtje voordat we om 8.30 zouden verzamelen om verder te reizen. Alle bagage én wij in tuktuks richting het station. De stations hier zijn zo vol leven het is er echt super leuk.

De trein richting Mandalay gaat maar 1 x per dag en had 2 dagen niet gereden en dan was het ook nog zaterdag dus genoeg volk met allerlei (vooral etenswaren) om de trein te vullen. Dus onze reisdag kon beginnen. Het was Omo gelukt om plaatsen te reserveren (dat kost meer moeite en wat extra geld) dus zaten we bij elkaar. Het betekende voor veel mensen dat ze een plekje elders moesten zoeken. De reis ging door verschillende gebieden maar wat vooral opviel dat elk stukje grond benut wordt om bv groente op te verbouwen.
Rond 13.00 uur kwamen we bij het Goteik viaduct . 

Een viaduct uit 1901 wat in die tijd het een na hoogste viaduct ter wereld was (102 meter). Het Oh en Ah was overal te horen. En er werden vele foto's gemaakt. 
Tijdens de reis liepen we even door de trein. De coupe's waren verschillend van luxe en vooral de simpelste zat vol met mannen die zaten te roken en te zingen. Aan mij werd duidelijk gemaakt dat ik zo groot was. Ja dat hoor ik niet vaak :)
Een monnik wilde graag op de foto en ging er echt voor staan.
Rond 16.00 uur reden wij ons eindstation van Pyin Oo Lwin binnen. Weer volop actie want naast onze bagage moest er bij andere reizigers ook veel uit de trein. 
Onze nieuwe gids stond ons al op te wachten en stuurde ons naar onze taxi's. Het was niet ver rijden maar we kregen een goede indruk van de omgeving. Veel grote huizen nog uit de Engelse tijd en ook veel nieuwe stenen huizen. Ons hotel was mooi en wij hadden een leuk huisje op de begane grond met een terrasje.
Toch nog een stukje gelopen en zo kwamen we bij het ziekenhuis. Toch wel nieuwsgierig hoe dat zou zijn zijn we er een kijkje gaan nemen. Het zag er van binnen netjes en goed georganiseerd uit. Wel werden we aangesproken of we wat zochten. Nee dus maar wel van de gelegenheid gebruik gemaakt om te informeren waar je goed lokaal kon eten. 

Dit bleek heel dichtbij. Even een kijkje genomen en besloten daar te gaan eten ook als de anderen van de groep elders wilden eten. Dat was inderdaad zo dus hebben we samen. Zalig gegeten. Je mocht zelf het vleesgerecht aanwijzen en ondertussen werd de tafel gevuld met allerlei zalige hapjes. De meisjes van de bediening vonden ons maar spannend en moesten steeds giechelen. Inmiddels zijn we hier wel aan gewend. Nog even teruglopen naar het hotel, dit verslag schrijven en zo na een douche (hoe zou die hier zijn???) weer lekker slapen.

Verstuurd vanaf mijn iPhone

Fotos afgelopen dagen

Het plaatsen van foto's is lastiger als gedacht, hierna een kleine selectie van de ongeveer 700 foto's van de laatste dagen.

Naar Hispaw

Dag 9, trekking deel 2

Terugtocht trekking.
Zo een nacht met veel mensen naast elkaar op de zolder is net kamp. Ik kon echt niet in slaap komen. Om 2 uur toch maar naar de wc. Heel stil zocht ik in het donker mijn weg. Marianne was ook wakker en ging met mij mee, toch wel fijn want de wc waren buiten. Daarna toch eindelijk
in slaap gevallen tot 5 uur toen begon er een haan flink te kraaien. Ik besefte dat ik nog 2 uur kon slapen en draaide me nog even om. Helaas was onze Belg, Els, weer bezig, om 6 uur kwam ze met een pan en deksel ons echt wakker maken. Toen was de nacht echt voorbij vooral omdat er al
veel mensen buiten zaten te kletsen en in de keuken al flink gekookt werd. De thee stond al klaar dus alles prima verzorgd. Het ontbijt bleek weer heel uitgebreid met gebakken rijst en veel zalige hapjes erbij.
Na het ontbijt werd de familie heel hartelijk bedankt en vertrokken we. De tocht ging nu veel naar beneden. Voor mij minder zwaar. Met 2 theepauzes waren we rond 12.00uur beneden waar 3 tuktuks klaarstonden om ons naar onze lunchplek te brengen. Ook deze was weer zalig. Nog 1keer in de tuktuk om ons naar ons hotel terug te brengen.
Daar eerst een verfrissende douche, schoenen schoonmaken en een wasje doen voordat er tijd was om het verslag bij te werken.
Bijna vergeten proviand in te slaan voor morgen als we de hele dag in de trein zitten dus snel naar de supermarkt om drankjes en crackers te kopen. Ook nog een ananas bij een stalletje gekocht die voor 18 cent ook nog schoongemaakt werd.
Om 19.00 uur met een groot deel van de groep aan de rivier zalig vis gegeten. Ook dat kost voor onze begrippen niets.
Na het eten op tijd naar bed om wat slaap in te halen. Welterusten.

Dag 8, trekking deel 1

Vandaag dus de 1e dag van de trekking (=heftige wandeling), dus alles weer in de koffer en die achterlaten in onze kamer. In de rugzak zo min mogelijk voor 1 nacht. Omdat we de tegen gewend zijn ook wat droge spullen.
Om 8 uur staat iedereen netjes klaar. De tuktuks zijn er ook om ons een eindje op weg te brengen. Onze gids, zeg maar Omo, heeft een andere route  voor deze dagen bedacht omdat de originele route erg glad is door alle regen. Na een uurtje rijden is het echt uitstappen en lopen. Het is aardig klimmen en dit met de zon die is gaan schijnen maakt het pittig zwaar. We mogen onze rugzakken met de brommer mee geven. Best een goed idee blijkt al snel. We klimmen steeds verder met af en toe een kleine pauze. Soms zijn de pauzes bijzonder zoals de keer dat er opeens 3 theeplukster opduiken uit het land. 1 doet even haar was bij de "kraan" en de ander wast uitgebreid haar lange haren. Ook de lunch in een klein dorpje bij mensen thuis is super lekker. Na het eten is er even tijd de ogen te sluiten. "Helaas" hebben we een Belg bij ons die ons 2 keer doet opspringen door heel hard op de golfplaten te slaan. Hilariteit.
Dus weer verder. We moeten nog wel even door klimmen. Het is best zwaar maar de omgeving maakt veel goed.
Redelijk aan het einde van de tocht zijn we opeens 2 mensen kwijt. Roy, onze reisleider en Ruud gaan de ene kant om en Omo gaat met de rest de andere weg. We zouden elkaar treffen waar de wegen bij elkaar komen. Wij als gewone groep maar wachten en wachten maar van de inmiddels 4 mensen geen spoor. Toen Omo met iemand in zijn dorp belde begrepen we dat de anderen er al waren. Wij dus ook snel verder. Het dorp was prachtig en rustig. Omdat we bij Omo thuis zouden slapen door naar zijn huis waar we hartelijk welkom werden geheten, vooral door zijn kleine dochter (ong 2 jaar) die blij was haar papa weer te zien. Er waren stoelen en thee voor ons en de schoenen werden geruild voor slippers. Zalig!!maar we zouden nog een rondleiding door het dorp krijgen om 16.30 uur. Dit werd 17.00 uur zodat iedereen even kon zitten. De rondleiding zou een uurtje duren maar omdat Omo ons zoveel liet zien werd het toch 1,5 uur. Maar toen hadden we ook heel veel gezien, van de tempel met het kleine "biddende" maar vooral nieuwsgierige monnikje. Het proces na het thee plukken, de zonnepanelen die elk huis had gekregen van de regering voor de verlichting, de groenten, de aparte bouw van de huizen en de school. Wat zag alles er goed verzorgt uit!
Na de wandeling mocht je in de keuken helpen maar omdat ik eindelijk even kon zitten met een biertje heb ik dat even over geslagen. De maaltijd (palaung type keuken) was weer zalig. Veel gerechten op tafel en smullen maar. Na de maaltijd voelden de kwijtrakers  zich geroepen te helpen met de afwas. De rest zat lekker op het terras te kletsen en te lachen want wat hebben we het gezellig met elkaar. Ondertussen werd er voor her huis een kampvuurtje gemaakt er werd er door wat mensen geoefend mer muziek maken. Later trok deze groep naar buiten en speelde lokale muziek met een danser. Later kwamen daar wat pubermeisjes in klederdracht bij die al giechelend hun dansenlieten  zien. Er kwamen steeds meer dorpsbewoners om het feest mee te maken. Uiteindelijk kwam er zelfs een beest waar 2 mensen in zaten. Heel kneuterig allemaal maar juist daarom heel leuk. Na de feestavond dropen de eerste mensen af op zoek naar hun bed. Een half uur later de rest ook. Het naar bed gaan ging weer gepaard met heel veel gelach. We slapen namelijk met z'n allen verdeeld over 2 zolders, een soort kampidee zeg maar. Maar om 22.30 uur ging het licht uit nadat Omo nog wat klamboes had verhangen en ontdaan van beesten.Dag 8, trekking deel 1

Dag 7, wandeling in Hsipaw

Vanmorgen weer met regen wakker. We worden de regen wel een beetje zat. Maar ja geen keus. Gelukkig was er een lekker ontbijt en was het warm. Om 8 uur werd er verzameld voor een wandeling door de omgeving. Met paraplu's en een enkele regenjas vertrokken we. Over smalle glibberige paadjes liepen we door rijstvelden en ander groen. Heel langzaam werd het droog. Wat zalig!! Nu konden we nog meer van de omgeving genieten. Zo mooi overal. We zijn al verliefd op de kleur groen van de rijstvelden maar dat blijft zeker zo. 
Af en toe hield de gids stil om iets te laten zien of te vertellen. De drinkpauze was onder de luifel van een huis. We kregen er ook zalig verse ananas. Daarna weer verder. Inmiddels was de zon gaan schijnen! Joehoe! 
We eindigden in het dorp en aten een lekkere plaatselijke lunch met een zalige mango smoothie. En toen was er een zalige douche en even rust.
Toch nog even naar het dorp gewoon om over de markt te lopen en te kijken.
Om17.30 uur zou er een tuktuk klaarstaan om ons de berg op te brengen vanwaar je een prachtig zicht moest hebben op de zonsondergang. Dus op tijd terug bij het hotel want vandaag schijnt de zon én gaat hij dus ook onder. De rit was een bijzondere waarbij wij steeds dachten dat we de tuktuk moesten duwen. Het uitzicht was prachtig en de zon kwam iets achter de wolken vandaan voordat hij onder ging. De tocht terug ging prima(berg af) er ontstond een hilarisch moment toen 1 van de groepsleden zijn hoofd stootte aan een bord. Een vrouw die er achter liep deed of het haar ook overkwam, hoewel ze onder het bord door kon lopen. We besloten met een groot deel van de groep te gaan eten. Het restaurant van tussen de middag was goed bevallen dus daar kwamen we weer uit. Ook nu was het zalig én gezellig.
Daarna lekker slapen want morgen vertrekken we om 8.00 uur voor de trekking van 2 dagen.

Vanwege de slechte wifi geen fot's.

Dag 6, Naar Hsipaw

Rustig wakker kunnen worden en alles weer droog  in de koffers gekregen. Hier moest de föhn wel aan te pas komen maar dat geeft niets. Na een goed ontbijt om 9.00 uur de bus in richting Vliegveld. Zoals altijd hier de file in. We konden als groep inchecken en daardoor ook nog koffie drinken voordat we het vliegtuig in mochten. De tekst op het vliegtuig gaf moed. 

Een klein toestel maar een prima vlotte vlucht naar Lashio. Daar moesten we even wennen want we moesten onze paspoorten afgeven. Gelukkig kregen we ze binnen weer terug. Ze kennen hier ook geen bagageband, gewoon je koffer bij het vliegtuig ophalen! Gaat trouwens veel sneller. De zon scheen zalig en een korte stop voor een boodschapje kon gewoon zonder paraplu. De mensen zijn duidelijk geen toeristen gewend want het werd een vrolijke boel toen ik wat foto's maakte. Helaas toch voor 2 uur de bus in. Wat was er veel te zien onderweg. We verheugden ons al op een wandeling door Hsipaw (spreek uit sipaw) in het zonnetje. Helaas startte er een stortbui vanaf dat de gids zei dat we nog 5 minuten moesten. Maar het hotel en vooral onze kamer maakte veel goed.
Terwijl ik aan het genieten ben van kamer en balkon doet Jan zijn wasje. Hij heeft vertrouwen in het weer want hij durft de was buiten te hangen. Omdat de meeste mensen van de groep een 'eetexcursie' hebben gaan Tessa, Jan  en ik op zoek naar een lokaal eettentje. En dat lukte weer prima. We ontdekte wel dat de mensen hier later eten dan in Yangon. Dat weten nu ook.

Dag 5, Bago

In onze mooie bungalow vannacht redelijk geslapen. Ik hoorde wel steeds de regen stromen en ging zelfs twijfelen of we de douche soms niet dicht hadden gedaan. Nee dus, echt regen. Om 6.30 was het ontbijt en toen was het even droog. 
Om 7.00 uur de bus in. Daar bleek dat 1 van de reisgenoten gisteravond uitgegleden was en met een zere en dikke pols zat (bleek gebroken, onderzoek, foto en gipsen voor 25 euro). Omdat we vandaag weer in Yangon zouden eindigen werd besloten tot daar te wachten met naar het ziekenhuis te gaan. Eerst langs Bago, de replica van de pagode die we zondag in Yangon hadden bekeken bezoeken. Inmiddels was het weer gaan regenen. Dit heeft echt voordelen want we waren bijna helemaal alleen daar. Voorzichtig schuifelend, wat zijn de tegels glad als het regent!, hebben we het rondje gelopen. Daarna naar een van de grootste kloosters van het land. Om 11 uur wordt daar het eten aan de 700 monniken uitgedeeld en gaan ze eten. Volgens onze gids leuk om mee te maken. We mochten zelf ook rijst uitdelen. Het bekijken van de etende monniken was dubbel aan de ene kant voelde het als aapjes kijken maar het was ook leuk te zien dat de jongsten (7 jaar) met elkaar aan het "klieren" waren. Daarna mochten we zelf genieten van een zalige Birmese lunch. De groep is echt aan het kennismaken met elkaar, verhalen over de levens worden uitgewisseld en de grapjes over en weer komen op gang en het is erg gezellig. Na de lunch door naar de grootste liggende Boeddha en zijn replica, maar liefst 55 meter lang! Ik heb vandaag gelukkig mijn slippers aan maar Jan wordt gek van schoenen uit en schoenen aan. Gelukkig hoefde dit na de laatste bezoeken niet meer want we werden bij het station afgezet om met de trein naar Yangon te gaan. Op het station zaten wat moeders met kleine kinderen, ws even uit hun golfplaten modderpoel gevlucht. We waren even de kinderen aan het vermaken met foto's en spelletjes. De moeders genoten aan de kant mee. Tot onze verbazing werd er totaal niet om iets gebedeld en was het dus echt even plezier maken. Om 15.15 uur de trein in. Ook nu tussen de locals een hele beleving.rond 17.30 uur weer bij ons vorige hotel. Toch een snelle douche en een wasje doen en daarna op zoek naar een eettentje. We vonden iets waar het goed druk was dus wij naar binnen. Van alle kanten werden we aangestaard. De jongens die moesten bedienen gingen  er echt voor zitten. Heel bizar maar het eten was zalig en super goedkoop (nog geen 5 euro). Dus nog even naar onze luxe koffietent voor echt lekkere koffie en het maken van dit verslag. Voor zo welterusten. Morgen om 9 uur op weg met een binnenlandse vlucht naar het noorden van het land: lashio.

Dag 4, de gouden rots

Vanmorgen al vroeg op (5.45 uur)  en ach als je er eenmaal uit bent weet je niet beter. Toen we naar buiten keken bleek het flink te regenen. Nu niet zo heel erg want we gaan zo voor 4 uur de bus in. De komende nacht slapen we elders maar morgen zijn we weer voor 1 nachtje hier. We besluiten onze koffer achter te laten en 1 rugzak mee te nemen met de nodige spullen
Of het door het vroege tijdstip is of omdat het zondag is weten we niet maar vandaag geen files! We zijn dan ook snel de stad uit en komen in een groene omgeving. Helaas blijft het flink regenen. Na 2 uur een koffieshop tussen de lokale bevolking, we zien so wie so heel weinig toeristen, en dan weer verder richting Gouden rots, de pelgrimplaats voor de boeddhisten hier. Na nog 2 uren rijden door dorpjes die door de vele regen flink onder water stonden kwamen we bij het eindpunt van de bus aan. Daar kregen we een lekkere lunch. Daarna hutjemutje op/in de truck die ons verder de steile berg op bracht. Poncho's waren een must tegen de regen die bleef vallen. De rit naar boven was een soort Efteling attractie
We kwamen gelukkig goed boven. Daar de schoenen uit en heel voorzichtig lopend omdat de stenen erg glad waren op zoek naar de Gouden rots. In alle boekjes zie je hem in de zon schitteren maar bij ons was hij in de wolken. En nog fijner er waren geen andere mensen. Wat een voordeel beseften we. Normaal is .het hier stik druk en moet je vechten voor een mooi plekje. Nu hadden we alle ruimte en werden we zelfs binnen bij een paar monniken uitgenodigd voor een meditatie. Onze gids had dat nog nooit meegemaakt! Daarna splitste de groep zich. Een deel ging met de truck terug en het andere ging lopend terug naar beneden. Wij hoorden bij de laatste groep. We daalden af tussen hutjes door waar iedereen lekker binnen zat en de weg wel een rivier leek. Ik had me maar over gegeven aan de regen zoals veel meer mensen waardoor de stemming goed bleef. Eenmaal bij de bus werden ernaar ons hotel gebracht waar we zalig warm konden douchen want hoewel het helemaal niet koud is had iedereen daar wel behoefte aan. Vanavond eten we hier in het hotel. In een wandeling naar het dorp in de regen hebben we vandaag geen zin meer. 

Verstuurd vanaf mijn iPhone

Dag 2, eigenlijk al dag 3

Vanmorgen rond 7.00 uur op. Na een zalig ontbijt met van alles en nog wat. Om 8.00 uur de bus in inrichting Shwegadon pagode. We werden al eerder uit de bus gezet zodat we via allerlei achteraf straatjes met kraampjes naar de pagode liepen. Het is echt genieten van de mensen achter de kraampjes. Ze staren je aan maar zijn ook heel vriendelijk. En ja dan sta je ineens onder aan de pagode!! Dus schoenen uit en lopen naar boven. 
Pas boven begon het echte ahh en ohh want wat was het hier bijzonder. Veel goud door de bevolking geschonken. Omdat goud plakken ook geluk én gezondheid brengt mochten wij ook een klein stukje goudpapier op een boeddha plakken. Ook bracht iedereen een offer (bloemen) bij de boeddha en het beest dat bij jouw geboortedag hoort. Voor Jan de zondag is hier Garudadag en voor mij de maandag, de dag van de tijger. Verder vertelde de gids veel over deze belangrijke pagode. Rond 11.30 uur werd het in 1keer heel donker en even later brak er een enorme bui los. Hier hielp geen paraplu tegen dus werd het echt schuilen. Door de regen die bleef aanhouden werden we met de bus terug naar het hotel gebracht. Dus weer in de file. Met een klein groepje zijn we zeer lokaal gaan lunchen. Zalig was het! Kostte ons maar liefst 1,29 euro pp. Een groot deel van de middag hebben we de trein genomen die in 3 uur rond de stad rijdt. We zaten echt tussen de locals die het soms eng maar soms ook heel leuk vinden met je te praten. Op de foto willen ze altijd en vooral met ons samen.  
'S Avond weer met een klein groepje op straat gegeten. Dit keer geen rijst of noodels maar zalig Bbq. Ook hier tussen de plaatselijke bevolking, dat blijven wij toch het aller leukst vinden en gelukkig meer mensen in de groep. Zo lekker slapen want morgen vertrekken we om 6.30 uur!

Dag 1

Ja hoor we zijn onderweg!!! Vanmorgen (if was het gister?) om klokslag 7.00 uur stond Walter op de stoep om ins naar Schiphol te brengen. Zonder files ging dat super snel. Na het inchecken, wat wel lang duurde omdat we geen plaatsen naast elkaar hadden en dat wel graag wilden én omdat het visum voor Myanmar met de hand moest worden ingevoerd, konden we richting onze koffie plek. Keurig op tijd werd er ingecheckt. En dan u's het de 12 uur uitzitten, hangen, lezen, eten en een beetje slapen. Na 12 uur op Singapore AirPort overstappen. Daar werd de groep zichtbaar. Wij netjes handjes schudden en  goed naar alle namen luisteren. Natuurlijk ook de papierwinkel weer invullen voor de mensen in Myanmar én ons eerste stukje schrijven. Zo nog 3 uurtjes vliegen en dan echt in Myanmar!!! Kom maar op ik heb reuze zin! 
En dan sta je opeens in het vakantieland van zomer 2017. De groep werd nu echt compleet bij onze reisleider die ons al op stond te wachten. Met pinnen hielp iedereen elkaar want je krijgt een dik pak geld. Buiten bleek het te regenen. Niet 1 flinke bui maar een lange miezer bui. Heel normaal op deze plek in deze tijd hoorden we van onze gids. De rit met de bus naar ons hotel duurde 1,5 uur door 1 lange file de stad in. Je ziet dat Yangon niet geschikt is voor zo veel auto's. Na de spullen op de kamer gebracht te hebben was er het welkoms praatje en daarna de stad in voor een leuke wandeling! Wat is her hier weer anders!!! Maar we voelen dat we een nacht hebben overgeslagen dus zoeken we een plekje op om even lekker te zitten en te lijken.

Nog 4 nachtjes!

Onze vakantie komt nu echt dichterbij.
Ik heb mijn koffer al ingepakt. Dit is eigenlijk niets voor mij want dat is echt iets waar ik een hekel aan heb, maar ik weet dat de komende dagen nog druk op mijn werk zijn én ik had veel plezier van de losse "zakken" die mijn koffer eens georganiseerd doen lijken. Nu alleen nog de hele vakantie volhouden.
Het boekje over Myanmar is ook bijna uit en we zijn nu nog nieuwsgieriger naar het land en de mensen daar.
Conclusie: we kunnen gaan!

De visa zijn binnen!

Gisterenavond de visa voor Myanmar aangevraagd. Je moest best wel wat invullen en zelfs een pasfoto uploaden. Dan wachten.

En ja, gelukkig goedgekeurd en ze zijn binnen. Best spannend vind ik, want je weet maar nooit in zo'n land.

Ook hebben  we de deelnemerslijst gekregen. Het merendeel is 56+ en zit in het onderwijs.