Vanmorgen eerst nog een lekker ontbijtje voordat we om 8.30 zouden verzamelen om verder te reizen. Alle bagage én wij in tuktuks richting het station. De stations hier zijn zo vol leven het is er echt super leuk. 
De trein richting Mandalay gaat maar 1 x per dag en had 2 dagen niet gereden en dan was het ook nog zaterdag dus genoeg volk met 
allerlei (vooral etenswaren) om de trein te vullen. Dus onze reisdag kon beginnen. Het was Omo gelukt om plaatsen te reserveren (dat kost meer moeite en wat extra geld) dus zaten we bij 
elkaar. Het betekende voor veel mensen dat ze een plekje elders moesten zoeken. De reis ging door verschillende gebieden maar wat vooral opviel dat elk stukje grond benut wordt om bv groente op te verbouwen.
Rond 13.00 uur kwamen we bij het Goteik viaduct .
allerlei (vooral etenswaren) om de trein te vullen. Dus onze reisdag kon beginnen. Het was Omo gelukt om plaatsen te reserveren (dat kost meer moeite en wat extra geld) dus zaten we bij 
elkaar. Het betekende voor veel mensen dat ze een plekje elders moesten zoeken. De reis ging door verschillende gebieden maar wat vooral opviel dat elk stukje grond benut wordt om bv groente op te verbouwen.Rond 13.00 uur kwamen we bij het Goteik viaduct .
Een viaduct uit 1901 wat in die tijd het een na hoogste viaduct ter wereld was (102 meter). Het Oh en Ah was overal te horen. En er werden vele foto's gemaakt.
Tijdens de reis liepen we even door de trein. De coupe's waren verschillend van luxe en vooral de simpelste zat vol met mannen die zaten te roken en te zingen. Aan mij werd duidelijk gemaakt dat ik zo groot was. Ja dat hoor ik niet vaak :)
Een monnik wilde graag op de foto en ging er echt voor staan.
Rond 16.00 uur reden wij ons eindstation van Pyin Oo Lwin binnen. Weer volop actie want naast onze bagage moest er bij andere reizigers ook veel uit de trein.
Onze nieuwe gids stond ons al op te wachten en stuurde ons naar onze taxi's. Het was niet ver rijden maar we kregen een goede indruk van de omgeving. Veel grote huizen nog uit de Engelse tijd en ook veel nieuwe stenen huizen. Ons hotel was mooi en wij hadden een leuk huisje op de begane grond met een terrasje.
Toch nog een stukje gelopen en zo kwamen we bij het ziekenhuis. Toch wel nieuwsgierig hoe dat zou zijn zijn we er een kijkje gaan nemen. Het zag er van binnen netjes en goed georganiseerd uit. Wel werden we aangesproken of we wat zochten. Nee dus maar wel van de gelegenheid gebruik gemaakt om te informeren waar je goed lokaal kon eten.
Tijdens de reis liepen we even door de trein. De coupe's waren verschillend van luxe en vooral de simpelste zat vol met mannen die zaten te roken en te zingen. Aan mij werd duidelijk gemaakt dat ik zo groot was. Ja dat hoor ik niet vaak :)
Een monnik wilde graag op de foto en ging er echt voor staan.
Rond 16.00 uur reden wij ons eindstation van Pyin Oo Lwin binnen. Weer volop actie want naast onze bagage moest er bij andere reizigers ook veel uit de trein.
Onze nieuwe gids stond ons al op te wachten en stuurde ons naar onze taxi's. Het was niet ver rijden maar we kregen een goede indruk van de omgeving. Veel grote huizen nog uit de Engelse tijd en ook veel nieuwe stenen huizen. Ons hotel was mooi en wij hadden een leuk huisje op de begane grond met een terrasje.
Toch nog een stukje gelopen en zo kwamen we bij het ziekenhuis. Toch wel nieuwsgierig hoe dat zou zijn zijn we er een kijkje gaan nemen. Het zag er van binnen netjes en goed georganiseerd uit. Wel werden we aangesproken of we wat zochten. Nee dus maar wel van de gelegenheid gebruik gemaakt om te informeren waar je goed lokaal kon eten.
Dit bleek heel dichtbij. Even een kijkje genomen en besloten daar te gaan eten ook als de anderen van de groep elders wilden eten. Dat was inderdaad zo dus hebben we samen. Zalig gegeten. Je mocht zelf het vleesgerecht aanwijzen en ondertussen werd de tafel gevuld met allerlei zalige hapjes. 
De meisjes van de bediening vonden ons maar spannend en moesten steeds giechelen. Inmiddels zijn we hier wel aan gewend. Nog even teruglopen naar het hotel, dit verslag schrijven en zo na een douche (hoe zou die hier zijn???) weer lekker slapen.
De meisjes van de bediening vonden ons maar spannend en moesten steeds giechelen. Inmiddels zijn we hier wel aan gewend. Nog even teruglopen naar het hotel, dit verslag schrijven en zo na een douche (hoe zou die hier zijn???) weer lekker slapen.Verstuurd vanaf mijn iPhone
Geen opmerkingen:
Een reactie posten