Vandaag dus de 1e dag van de trekking (=heftige wandeling), dus alles weer in de koffer en die achterlaten in onze kamer. In de rugzak zo min mogelijk voor 1 nacht. Omdat we de tegen gewend zijn ook wat droge spullen.
Om 8 uur staat iedereen netjes klaar. De tuktuks zijn er ook om ons een eindje op weg te brengen. Onze gids, zeg maar Omo, heeft een andere route voor deze dagen bedacht omdat de originele route erg glad is door alle regen. Na een uurtje rijden is het echt uitstappen en lopen. Het is aardig klimmen en dit met de zon die is gaan schijnen maakt het pittig zwaar. We mogen onze rugzakken met de brommer mee geven. Best een goed idee blijkt al snel. We klimmen steeds verder met af en toe een kleine pauze. Soms zijn de pauzes bijzonder zoals de keer dat er opeens 3 theeplukster opduiken uit het land. 1 doet even haar was bij de "kraan" en de ander wast uitgebreid haar lange haren. Ook de lunch in een klein dorpje bij mensen thuis is super lekker. Na het eten is er even tijd de ogen te sluiten. "Helaas" hebben we een Belg bij ons die ons 2 keer doet opspringen door heel hard op de golfplaten te slaan. Hilariteit.
Dus weer verder. We moeten nog wel even door klimmen. Het is best zwaar maar de omgeving maakt veel goed.
Redelijk aan het einde van de tocht zijn we opeens 2 mensen kwijt. Roy, onze reisleider en Ruud gaan de ene kant om en Omo gaat met de rest de andere weg. We zouden elkaar treffen waar de wegen bij elkaar komen. Wij als gewone groep maar wachten en wachten maar van de inmiddels 4 mensen geen spoor. Toen Omo met iemand in zijn dorp belde begrepen we dat de anderen er al waren. Wij dus ook snel verder. Het dorp was prachtig en rustig. Omdat we bij Omo thuis zouden slapen door naar zijn huis waar we hartelijk welkom werden geheten, vooral door zijn kleine dochter (ong 2 jaar) die blij was haar papa weer te zien. Er waren stoelen en thee voor ons en de schoenen werden geruild voor slippers. Zalig!!maar we zouden nog een rondleiding door het dorp krijgen om 16.30 uur. Dit werd 17.00 uur zodat iedereen even kon zitten. De rondleiding zou een uurtje duren maar omdat Omo ons zoveel liet zien werd het toch 1,5 uur. Maar toen hadden we ook heel veel gezien, van de tempel met het kleine "biddende" maar vooral nieuwsgierige monnikje. Het proces na het thee plukken, de zonnepanelen die elk huis had gekregen van de regering voor de verlichting, de groenten, de aparte bouw van de huizen en de school. Wat zag alles er goed verzorgt uit!
Na de wandeling mocht je in de keuken helpen maar omdat ik eindelijk even kon zitten met een biertje heb ik dat even over geslagen. De maaltijd (palaung type keuken) was weer zalig. Veel gerechten op tafel en smullen maar. Na de maaltijd voelden de kwijtrakers zich geroepen te helpen met de afwas. De rest zat lekker op het terras te kletsen en te lachen want wat hebben we het gezellig met elkaar. Ondertussen werd er voor her huis een kampvuurtje gemaakt er werd er door wat mensen geoefend mer muziek maken. Later trok deze groep naar buiten en speelde lokale muziek met een danser. Later kwamen daar wat pubermeisjes in klederdracht bij die al giechelend hun dansenlieten zien. Er kwamen steeds meer dorpsbewoners om het feest mee te maken. Uiteindelijk kwam er zelfs een beest waar 2 mensen in zaten. Heel kneuterig allemaal maar juist daarom heel leuk. Na de feestavond dropen de eerste mensen af op zoek naar hun bed. Een half uur later de rest ook. Het naar bed gaan ging weer gepaard met heel veel gelach. We slapen namelijk met z'n allen verdeeld over 2 zolders, een soort kampidee zeg maar. Maar om 22.30 uur ging het licht uit nadat Omo nog wat klamboes had verhangen en ontdaan van beesten.Dag 8, trekking deel 1
Geen opmerkingen:
Een reactie posten