Vanmorgen extra vroeg op omdat we om 7.00 uur zouden vertrekken. Toch rustig genoten van het ontbijt met al dat verse fruit. Wat zullen we dat gaan missen!! De bus was iets te laat maar het uurtje rijden naar Heho waar vandaan we vlogen ging zonder oponthoud. Het was een zeer klein lokaal vliegveld. 
[de gate]
[de gate]Banden waar de koffers op zouden moeten waren er niet het ging gewoon met mannen. Even een kijkje nemen op het platform waar steeds 1 vliegtuig stond? 
Geen probleem. Netjes op tijd was ons vliegtuig er. Mensen en koffers eruit en wij met onze 
koffers erin en vliegen maar. Het was ruim een uur vliegen naar 
Yangon. Daar kon je kiezen of nog de stad in of op het vliegveld blijven wachten. Wij kozen met Marianne, Ruud en Frank voor het laatste met het idee even lekker rustig te zitten lezen. Van het laatste kwam niets maar het werd wel een gezellig samenzijn met eten en drinken. We wilden het geld dat we over hadden na de taxfree shops inwisselen. Er was wel een kantoor maar er was niemand. Hoe moest dat nu? De eerste tip was van een winkelier die zei: koop er cadeautjes van. Daar was het om te wisselen bedrag te groot voor en we wilden niets meer kopen. Wij naar iemand die op het vliegveld werkte. Die vertelde ons dat als we nog tijd hadden we terug door immigratie moesten naar beneden. Daar waren wisselkantoren. Oke wij terug maar bij de veiligheidscontrole werden we tegen gehouden. 1 van ons tweetjes mocht terug. Jan ging en ik bleef wachten. Iedereen leefde mee en mij werd een stoel aangeboden en gezegd dat het goed kwam. Even later kwam Jan terug; het was niet gelukt omdat hij niet terug mocht door immigratie. En toen bleek weer eens hoe aardig de mensen zijn. Het geld werd door 2 medewerkers van de luchthaven 3 maal geteld, toen gingen de 2 mannen naar het wisselkantoor 
beneden. Wij werden door het personeel rondom ons gerust gesteld. Na een rondje snoepjes uitdelen door mij was er helemaal een betrokkenheid . Toen de 2 medewerkers aan kwamen lopen werd er al van verre geïnformeerd of het gelukt was. En ja hoor even later werden de dollars voor ons neergelegd met de bon erbij. Wij werden verplicht het geld na te tellen. Van blind vertrouwen wat wij deden wilden ze niets weten. Natuurlijk klopte het. Wij bedankten de 2 mannen heel erg hartelijk en iedereen genoot van de goede afloop. Een van de 2 medewerkers sprak ons nog persoonlijk aan dat hij blij was iets voor ons gedaan te kunnen hebben en zo een goede indruk van zijn land bij ons te laten. Die goede indruk hadden we al en werd weer bevestigd.
Geen probleem. Netjes op tijd was ons vliegtuig er. Mensen en koffers eruit en wij met onze 
koffers erin en vliegen maar. Het was ruim een uur vliegen naar 
Yangon. Daar kon je kiezen of nog de stad in of op het vliegveld blijven wachten. Wij kozen met Marianne, Ruud en Frank voor het laatste met het idee even lekker rustig te zitten lezen. Van het laatste kwam niets maar het werd wel een gezellig samenzijn met eten en drinken. We wilden het geld dat we over hadden na de taxfree shops inwisselen. Er was wel een kantoor maar er was niemand. Hoe moest dat nu? De eerste tip was van een winkelier die zei: koop er cadeautjes van. Daar was het om te wisselen bedrag te groot voor en we wilden niets meer kopen. Wij naar iemand die op het vliegveld werkte. Die vertelde ons dat als we nog tijd hadden we terug door immigratie moesten naar beneden. Daar waren wisselkantoren. Oke wij terug maar bij de veiligheidscontrole werden we tegen gehouden. 1 van ons tweetjes mocht terug. Jan ging en ik bleef wachten. Iedereen leefde mee en mij werd een stoel aangeboden en gezegd dat het goed kwam. Even later kwam Jan terug; het was niet gelukt omdat hij niet terug mocht door immigratie. En toen bleek weer eens hoe aardig de mensen zijn. Het geld werd door 2 medewerkers van de luchthaven 3 maal geteld, toen gingen de 2 mannen naar het wisselkantoor 
beneden. Wij werden door het personeel rondom ons gerust gesteld. Na een rondje snoepjes uitdelen door mij was er helemaal een betrokkenheid . Toen de 2 medewerkers aan kwamen lopen werd er al van verre geïnformeerd of het gelukt was. En ja hoor even later werden de dollars voor ons neergelegd met de bon erbij. Wij werden verplicht het geld na te tellen. Van blind vertrouwen wat wij deden wilden ze niets weten. Natuurlijk klopte het. Wij bedankten de 2 mannen heel erg hartelijk en iedereen genoot van de goede afloop. Een van de 2 medewerkers sprak ons nog persoonlijk aan dat hij blij was iets voor ons gedaan te kunnen hebben en zo een goede indruk van zijn land bij ons te laten. Die goede indruk hadden we al en werd weer bevestigd. Nu op naar de gate, wel met een tussenstop bij een koffietent. We bleken nu te weinig geld te hebben voor 2 koppen koffie maar om ons toch te helpen werden de kopjes koffie op iets anders weggeschreven. Dubbel genieten dus van de koffie en daarna naar de gate om te boarden. Helaas had ons toestel door slecht weer iets vertraging. Maar toen echt onderweg naar Singapore. Daar meteen door naar ons volgende toestel. Goed op tijd, (23.55 uur) vertrokken voor de ruim 12 uur durende vlucht. Ik besef dat Koen voor mij erg lang jarig is en val na weer een maaltijd in slaap.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten